Zijn jeugd

Petrus Josephus Jacobus Crombé werd geboren te Opwijk op 14 januari 1920 en zat op de kleuterschool te Droeshout, een gehucht van Opwijk. In Opwijk zelf ging hij naar de dorpsschool en leed een boeiende jeugd. Hij leerde er de knepen van de deugnieterij. Plezierig was het voor de jongens om de Regenwortelbeek 's winters af te stoppen zodat de aanpalende velden en weiden onder water liepen: een pracht van een schaatsbaan werd dat. De boeren vonden dat niet zo plezierig, maar om alles weer goed te maken hielpen Petrus en zijn vrienden wat op de boerderij. Hun hulp was niet altijd even efficiënt, wel vaak gesmaakt. Voor de boerin speelden ze toneel op de hooizolders, tot ze er afdonderden. Met het hakken van kachelhout boden ze dan weer braafjes hun diensten aan de pastoor terwijl ze 's zomers duchtig aan de kersen zaten. Het was dan helemaal gedaan met de vererende vriendschap van hun geestelijke herder toen ze, na een ongelooflijke misdienaarsperiode, het gedurfd hadden om de hoekpijlers van zijn serre door te zagen. Altaardienst inspireert niet altijd tot vrome daden.

Het was een zalige tijd... die niet kon blijven duren. De jonge Crombé verliet de dorpsschool om naar de middelbare school te Merchtem te gaan. Door drie jaar lang dagelijks de fietstocht naar school te maken met steeds dezelfde vrienden, wist Crombé alles. Hij kende de straat, wist wat er in de cafés gebeurde. Hij luisterde naar de oude vrouwen die in hun deuropening stonden, en die over hun buren méér wisten te vertellen dan ooit in een mensenleven gebeuren kon.

Na Merchtem volgde Puurs. De kleurloze soberheid van Trappisten. Een troosteloze kennismaking met de kostschool en met rijen 'chambrettes': hij voelde zich opgesloten. Zo was het voor de tweede wereldoorlog, iedereen vond het normaal, uitgezonderd de 'pensionairs' natuurlijk. De paters hebben indruk gemaakt op de jonge Crombé. De oude mannen die in de aarde wroeten "met een bibliotheek op de rug". Daar, voor het eerst begon hij het onderscheid te maken tussen 's mensens drijfveer en zijn uiterlijkheid. Stillaan begon hij alles kritisch te bekijken. Maar ook Puurs ging voorbij.....

Site powered by CoMaSer